အေမ႔ အျပံဳး
ႏွလံုးခ်ဳိၾကည္ ေႏြးေထြးသည္။

အေမ့ စကား
သကာ့ပ်ားႏွယ္၊ နား၀ ခ်ဳိအိ ေမႊးလွသည္။

အေမ့ ေမတၱာ
စမ္းေရျဖာသို႔၊ ရင္မွာ ခ်မ္းေျမ့ ေအးျမသည္။

အေမ့ ရင္ခြင္
ေခါင္းေမွး၀င္ကာ၊ ညစဥ္ညစဥ္
ေတးသံစဥ္ႏွင့္၊ ပံုံျပင္ နားေထာင္ခဲ့ဖူးသည္။

ႏို႔ခ်ဳိ တိုက္ေကြ်း
အေမ့ေသြးႏွင့္ သားေလးလူလား ေျမာက္ခဲ့သည္။

သည္ယေန႔ထိ
အေမ့ေက်းဇူး၊ မဆပ္ဖူးေသး
ရင္မွာေလး၍၊ အေၾကြး၀န္ပိ
မခ်ိႏွလံုး၊ မ်က္ရည္ဖံုးကာ
ယူၾကံဳးမရ၊ ဗ်ာပါရႏွင့္
ေသာကရစ္ေႏွာင္ တြယ္ျငိဆဲ။

သို႔ေသာ္လည္းေလ
အေမ ဆံုးမ၊ ၾသ၀ါဒႏွင့္
ဘ၀ပင္လယ္၊ အေျပာက်ယ္၌
ဘယ္ေလာကဓံ၊ ေရစုန္ဆန္၀ဲ
ကူးခတ္ဆဲသာ၊ ေအာင္ပဲြတစ္ေန႔ ရလိမ့္မည္။

ေၾသာ္ ေက်းဇူးရွင္ အေမ
ေမြးရပ္ေျမ၌၊ သာေစ မာေစ
ရႊင္လန္းေစေၾကာင္း၊ ဆုေတာင္းပန္ထြာ
အလကာၤႏွင့္ ဆယ္ျဖာ႐ိုက်ဳိး
လက္စံုမိုး၍၊ ရွိခိုး ကန္ေတာ့လိုက္တကား။

ငယ္ရြယ္စဥ္ အခါ မသိခဲ့ရတဲ့
အမွား အမွန္ ဆိုတဲ့ တရားရယ္
အပူအပင္ဆိုတာ လံုး၀မရွိခဲ့ရတဲ့
အေမ့ရင္ခြင္မွာ
ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေမွးစက္ရင္း
အၿပစ္ကင္းတဲ့ ကေလးေလး ဘ၀ကို
အခု အခါ သား ၿမင္ေယာင္တမ္းတမိတယ္ အေမ..

“ကမၻာၾကီး ကမၻာၾကီးကို အာဒံနဲ႔ဧဝကပဲ စတယ္လို႔ေျပာေျပာ... ျဗဟၼာၾကီးေလးဦးက စတယ္ပဲေျပာေျပာ... သူတုိ႔ထဲမွာ အေမဆိုတဲ့ ဣတၳိလိင္ပါလာလုိ႔သာ ကမၻာၾကီးကအဆက္မျပတ္ဘဲနဲ႔ ဒီေန႔အထိက်ေနာ္တို႕အထိ သားစဥ္ေျမးဆက္ေတြ ျဖစ္လာတယ္မဟုတ္လားအေမ... အေမမွန္သမွ် ဘာသာျခားလူမ်ဳိးျခားရယ္လို႔  ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာမရွိဘူးအေမ... သားသည္အေမတစ္ေယာက္ဟာ အေမပါပဲအေမ... သူကယုတ္ညံ့လို႔... သူကလူမ်ဳိးျခားမို႔လို႔... သူက ဘယ္ဘာသာမို႔လို႔ မဟုတ္ပါဘူးအေမ မဟုတ္ပါဘူး ကြ်န္ေတာ္ျမင္တာျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ေျပာဦးမယ္ ကြ်န္ေတာ္လြန္သြားမလား... မလြန္ပါဘူးအေမ ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားထားျပီးမွ ေျပာတာပါ အေမမွန္ရင္ေလ အေမနားနဲ႔မနာဖဝါးနဲ႔နာ ေျပာလိုက္ပါရေစေတာ့... အေမဟာ  ကြ်န္ေတာ့္လက္ထက္ထဲမွာ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္စိေအာက္မွာပဲ မိန္းမရႊင္ျဖစ္ေနပါေစ...... အေမဟာ အေမပါပဲ။”

                                                                            (ဆရာၾကီး ဦးသုခ)